Dit is geen nieuw demonstratieformat, maar een bestaand, openbaar validatieproces voor casussen. De gegevens komen uit een officiële publieke Roland Berger-casus; we isoleren eerst het latere antwoord, en reconstrueren vervolgens wat op het beslismoment bekend kon zijn tot een educatief dossier. Minerva Advisor heeft een betaalde live run uitgevoerd; deze video is een reconstructie van een echte Decision Room-validatie en impliceert geen goedkeuring door Roland Berger, en is ook geen echt klantresultaat. Het uitgangspunt van de casus is dat meerdere fusies en overnames tot overlappende portfolio's en versnipperde ontwikkeling hebben geleid; meer dan 80% van de varianten droeg bij aan minder dan 20% van de omzet, en sommige varianten hadden zelfs geen verkoop. Minerva schrapte niet direct volledig, maar vergeleek het direct schrappen van laagpresterende varianten met het eerst uitvoeren van een kortlopende, stopbare portfolioverificatie. Deze live run gebruikte één bron, identificeerde vier rollen, onderscheidde zes feiten, twee interpretaties en drie onbevestigde punten, vergeleek twee trajecten en behield drie alternatieve verklaringen en één omkeercriterium. Elke stap is vastgelegd in de daadwerkelijke Decision Room-werkbonnen. Bekend is dat varianten sterk geconcentreerd zijn in het laagvolumesegment, dat het portfolio overlapt en dat complexiteit kosten en reactievermogen vertraagt. Onbekend zijn de regionale vraag, marge, klantcontracten en regelgevingsvereisten per variant, servicewaarde en exitkosten. Minerva concludeerde dat verkoopvolume een toets kan triggeren, maar op zichzelf onvoldoende is om een onomkeerbare, volledige schrapping te rechtvaardigen. Het systeem behield het tegenrisico: een slecht ontworpen verificatiescope of een te lange verificatieperiode vertraagt de complexiteitsreductie; onvolledige data kan besluitvorming opnieuw doen vastlopen. Als marge, contracten en tweede-orde-effecten niet betrouwbaar binnen de korte termijn kunnen worden verkregen, of als de verificatiekosten de schrappingsvoordelen benaderen, moet worden omgekeerd naar een conservatievere, gefaseerde aanpak. Leidinggevenden kunnen het originele educatieve dossier openen. Roland Bergers latere driefasenaanpak van productmapping, schrapping en modulaire platformen, evenals de vermindering van varianten met 45% en andere effecten, maakten geen deel uit van de besluitvormingsinput. Minerva heeft niet stiekem het latere antwoord bekeken om vervolgens de officiële methode te herhalen. Marcus herleidde de vraag tot welk bewijs nodig is vóór onomkeerbare schrapping; Sofia simuleerde tweede-orde-effecten voor klanten, regio's, R&D en het managementteam; Evelyn onderzocht of de verificatie kon uitmonden in vertraging. De gezamenlijke richting van de drie adviseurs was een kortlopende, stopbare portfolioverificatie, waarbij eerst regio, marge, contracten, regelgeving en servicebehoefte worden getoetst. Evelyn wees erop dat verificatie weliswaar het risico op foutieve schrapping verlaagt, maar dat zonder duidelijke scope, termijn en einddrempel de complexiteitsreductie vertraagd kan raken, waardoor onbekenden alsnog onopgelost blijven. De leidinggevende moest daarom vooraf vastleggen welke gegevens absoluut verkregen moeten worden, en onder welke omstandigheden direct wordt overgestapt naar een conservatieve, gefaseerde aanpak. De leidinggevende voegde toe: toets eerst per item regionale vraag, marge, contracten, regelgeving en servicebehoefte; alleen varianten die niet aan de drempel voldoen, gaan door naar de exitbeoordeling. Het systeem legde een antwoordbon vast en markeerde dat het oorspronkelijke oordeel gehandhaafd blijft; dit onderdeel concretiseert de verificatiegrenzen, zonder vooraf te stellen dat een variant geschrapt moet worden. Directe, volledige schrapping verlaagt complexiteit en kosten snel, maar kan varianten met regelgevings-, service- of strategische waarde onterecht wegsnijden, en klantverlies is moeilijk terug te draaien. Kortlopende verificatie kan met een beperkt aantal indicatoren classificeren in bevriezen, behouden of uitfaseren, ten koste van verificatiemiddelen en uitgestelde besparingen. De leidinggevende koos voor het tweede, stopbare traject. Uiteindelijk bracht het portfolioteam binnen twee weken per variant de regionale vraag, marge, klantcontracten, regelgeving en exitkosten samen als basis voor classificatie in bevriezen, behouden of uitfaseren. Minerva volgt de actie op, maar claimt niet dat varianten al zijn verminderd of dat financiële voordelen al zijn gerealiseerd. Deze Roland Berger-casus doorstond tien kwaliteitscontroles voor besluitvorming. Het bestaande Decision Room-eerstebeoordelingstraject voltooide met vier modelaanroepen het hoofdoordeel en de kruiscontrole door drie adviseurs in 37,099 seconden, onder de drempel van 60 seconden per casus. Besluitkwaliteit, klantervaring en prestatiestatus zijn allemaal goedgekeurd; dit blijft echter een eenmalige praktijktest en is niet gelijk aan productieniveau serviceprestaties of echte klantresultaten.