Dit is geen nieuw demonstratieformat, maar het bestaande publieke case-validatieproces. De gegevens komen uit een officieel openbaar EY-dossier; we isoleren eerst het latere antwoord,

en herbouwen vervolgens wat op het beslissingsmoment bekend was tot een lespakket. Minerva Advisor voerde één betaalde run uit; deze video is een herhaling van een echte Decision Room-validatie, geen endorsement door EY,

en geen echt klantresultaat.

Het startpunt van de casus is een gamebedrijf waar, na meerdere fusies, verschillende studio's conflicterende dataeigendom, doelen, organisatie, opslag en evaluatiemethoden hanteren. Minerva kiest niet direct voor volledige centralisatie,

maar formuleert de beslissing duidelijk:

Direct volledige centrale controle afdwingen, of eerst een beperkt aantal gedeelde verantwoordelijkheden en principes afbakenen, met behoud van herroepbare studioautonomiegrenzen.

Deze run richt zich op één bron, identificeert vier rollen, scheidt zes feiten, twee inferenties en drie openstaande punten, vergelijkt twee uitvoerbare routes, en behoudt drie alternatieve verklaringen en één omslagcriterium.

Leidinggevenden zien een volledige werkverantwoording, geen algemeen advies over datagovernance.

Bekend is dat er na de fusies conflicten zijn over dataverantwoordelijkheid en doelen, dat meerdere processen inefficiëntie veroorzaken, en dat studio's onafhankelijkheid en bedrijfscontinuïteit willen behouden. Onbekend is welke verschillen werkelijk noodzakelijk zijn,

de volwassenheid en afhankelijkheden van elke studio, en of het conflict voornamelijk voortkomt uit organisatie, technologie, resources of het ontbreken van gedeelde principes. Minerva verpakt het onbekende niet als feit.

Het systeem beschouwt een kleine schaal gedeelde verantwoordelijkheid niet als het enige juiste antwoord. Het behoudt tegenargumenten: inefficiëntie kan vooral voortkomen uit technische verschillen; de vraag naar autonomie kan ook macht en resourcebescherming weerspiegelen;

het onbekende kan ook simpelweg nog niet geanalyseerd zijn. Als kortetermijndiagnose bevestigt dat de hoofdoorzaak van inefficiëntie werkelijk het ontbreken van gedeelde principes is, moet omgeslagen worden naar directe uitbreiding van gedeelde verantwoordelijkheden.

Leidinggevenden kunnen vier lessimulatieberichten openen om alle feiten vóór de beslissing te verifiëren. De later door EY voorgestelde tweelaagse governancestructuur, datacatalogus en platform, Chief Data Officer-functie, cross-functioneel team,

veranderplan en resultaten,

zijn niet in de input opgenomen. Dit bewijst dat Minerva heeft geanalyseerd zonder het officiële antwoord te kennen.

Marcus definieert de werkelijk te bepalen grens van gedeelde verantwoordelijkheid; Sofia simuleert de gevolgen voor group operations, studio's en het datarisicoteam; Evelyn daagt specifiek uit of het geleidelijke pad de urgentie van inefficiëntie onderschat.

De drie adviseurs delen als richting: begin met een herroepbaar klein startpunt, maar zorg dat de diagnose en de uitbreidingsdrempel controleerbaar zijn.

Evelyn wijst erop dat, als inefficiëntie innovatie al belemmert, een klein startpunt noodzakelijke coördinatie kan vertragen; het niet ontleden van de conflictoorzaak kan ook gebruikt worden om gedeelde aanpak eindeloos uit te stellen.

Dit bezwaar blijft zichtbaar op het scherm van de leidinggevende,

met de eis om diagnoseperiode, stopcriteria en uitbreidingsdrempel duidelijk te definiëren.

De leidinggevende voegt toe: eerst verifiëren welke inefficiëntie werkelijk voortkomt uit het ontbreken van gedeelde principes, en de herroepbare autonomiegrenzen en uitbreidingsdrempel duidelijk vastleggen. Het systeem bewaart de reactieverantwoording, en geeft aan dat het oorspronkelijke oordeel gehandhaafd blijft;

de aanvulling versterkt het bestaande omslagcriterium, maar maakt het onbekende niet tot bekend.

Directe volledige centralisatie kan snel eigendom en evaluatiemethoden uniformeren, maar kan ontwikkeling, lancering of online diensten verstoren, en kan conflicten ook naar een hoger niveau verplaatsen. Eerst een beperkt aantal gedeelde verantwoordelijkheden afbakenen vermindert verstoringsrisico,

en behoudt ruimte voor aanpassing, ten koste van aanvankelijke coördinatiekosten en efficiëntieverlies. De leidinggevende kiest voor de tweede, herroepbare route.

Uiteindelijk inventariseert het datagovernanceteam binnen twee weken welke datadefinities en beslissingen werkelijk studio-overkoepelend moeten zijn, stelt het een lijst met minimale gedeelde verantwoordelijkheden en stopcriteria op, en blijft de rest binnen studioautonomie. Minerva

volgt de volgende stap, maar stelt niet dat governanceresultaten al zijn behaald.

Deze EY-casus doorstond tien kwaliteitscontroles voor besluitvorming. Het bestaande Decision Room-eerste-oordeelpad voltooide met vier modelaanroepen in 40,848 seconden het hoofdoordeel met kruiscontrole door drie adviseurs,

onder de drempel van zestig seconden per casus. Besluitkwaliteit, klantervaring en prestatiestatus zijn allen goedgekeurd; maar dit blijft één enkele casustest, niet gelijk aan productieniveau of echte klantresultaten.