Dit is geen nieuw demonstratieformat, maar een bestaand, openbaar validatieproces voor casestudies. De gegevens komen uit een officieel gepubliceerde DeciBio-case; we isoleren eerst het latere antwoord, en reconstrueren wat op het beslismoment bekend kon zijn tot een educatief materiaalpakket. Minerva Advisor heeft een betaalde live-run voltooid; deze video is een validatiereplay van een echte Decision Room-sessie en betekent geen goedkeuring door DeciBio, en zijn geen resultaten van een echte klant. Het uitgangspunt van de case is een onderzoeksinstrumenten- en diagnosebedrijf van ongeveer 100 miljoen dollar, dat moet bepalen of een nieuwe multi-omics-technologie verder wordt ontwikkeld. Minerva vergelijkt directe volledige ontwikkeling, pauzeren, en een tijdgebonden, stopbare bewijsdrempel voor toepassing en adoptie, waarbij de nieuwe multi-omics-technologie expliciet als beslisobject behouden blijft. Deze live-run gebruikt één bron, identificeert vier rollen, onderscheidt zes feiten, twee inferenties en drie onbevestigde punten, vergelijkt twee hoofdtrajecten en behoudt drie alternatieve verklaringen en één omkeercriterium. Wat de beslisser te zien krijgt, is het bewijs dat nodig is voor go, pause of no-go — niet een samenvatting van de marktomvang. Bekend is dat het bedrijf de ontwikkelingsbeslissing moet baseren op kerntoepassingen en omzetpotentieel. Onbekend zijn de prioritaire toepassing, betalende adoptie, leverbare specificaties, volumes, prijs, regelgevende afhankelijkheden en omzetgevoeligheid. Minerva wijst er expliciet op dat marktenthousiasme niet gelijk staat aan realiseerbare omzet. Het systeem behoudt tegenargumenten: marktenthousiasme kan een tijdsgevoelig vraagsignaal zijn; kortetermijnvalidatie levert mogelijk geen regelgevend of kostenbewijs op; en positieve signalen op kleine schaal zijn niet noodzakelijk extrapoleerbaar. Als bewijs over het tijdvenster aantoont dat het verlies door vertraging groter is dan de kosten van niet-validatie, moet het besluit worden omgekeerd: start beperkte ontwikkeling en verzamel parallel aanvullend bewijs. De beslisser kan vier educatieve simulatieberichten openen. Publicaties en het aantal beoordeelde klinische studies, dertig interviews, meer dan duizend gegevensinvoeren, service- en platformscenario's die DeciBio pas later publiceerde, evenals de ontwikkelingsbeslissing en vroege ervaringsresultaten, zijn niet in de input opgenomen. Marcus verscherpt de vraag tot welk go/pause/no-go-bewijs de multi-omics-technologie nodig heeft; Sofia simuleert de tweedeorde-gevolgen voor product, commercie, ontwikkeling en het investeringscomité; Evelyn daagt uit of de drempel het tijdvenster onderschat. De gedeelde richting van de drie adviseurs is: eerst kleinschalige, stopbare validatie, dan beslissen over opschaling naar volledige ontwikkeling. Evelyn wijst erop dat gefaseerde validatie ervan uitgaat dat eerst valideren en dan opschalen geen concurrentievoordeel kost; als alternatieve technologieën snel oprukken, gaat deze aanname mogelijk niet op. De beslisser moet de venstertermijn parallel monitoren, en de bewijsdrempel niet laten verworden tot een vaste wachtprocedure. De beslisser voegt toe: de drempel moet expliciet betalende adoptie, leverbare specificaties, prijs en venstertermijn omvatten; als het bewijs over het venster het risico van onomkeerbare kosten overtreft, is beperkte ontwikkeling toegestaan. Het systeem legt een responsbevestiging vast, de richting van eerst valideren blijft gehandhaafd en het omkeercriterium wordt aangescherpt. Directe volledige ontwikkeling kan het venster benutten, maar leidt tot hoge onomkeerbare kosten zolang toepassing en prijs niet gevalideerd zijn. Volledig pauzeren behoudt middelen, maar kan de technologische kans doen mislopen. Tijdgebonden validatie van toepassing en adoptie behoudt de optie om op te schalen of te stoppen, ten koste van tijd. De beslisser kiest voor de derde, tussenliggende route. Uiteindelijk voeren de teams voor commercieel bewijs en product binnen een vaste termijn een minimale test uit van kandidaat-toepassingen, adoptiebereidheid, specificaties en prijsstelling, en rapporteren zij aan het comité. Minerva vormt geen medisch, diagnostisch, investerings- of R&D-advies. Deze DeciBio-case doorstond tien kwaliteitscontroles voor besluitvorming. Het bestaande eerste-oordeeltraject van de Decision Room voltooide met vier modelaanroepen het hoofdoordeel en de kruiscontrole door drie adviseurs in 45,915 seconden, onder de drempel van 60 seconden per case. Besluitkwaliteit, klantervaring en prestatiestatus zijn allemaal goedgekeurd; dit blijft echter een eenmalige praktijktest en vertegenwoordigt geen productieniveau serviceprestaties of resultaten van echte klanten.