Een wereldwijd chemiebedrijf beheert duizenden producten en tientallen duizenden klanten. Massaprijsstelling vernietigt waarde, maar de beslissing overdragen aan een model kan sleutelklanten in gevaar brengen. De bestuurder moet beslissen: vertrouwen op analytics of vertrouwen op de eerstelijn? De openbare casus is gereconstrueerd als vier berichten op het besluitmoment: pricing signaleert verkeerde prijsstelling, regionale verkoop wijst op klantrisico, data erkent dat redenen voor afwijking ongestructureerd zijn en de commercieel leider vraagt om een stopzetbare, uitlegbare pilot. Minerva haast zich niet om een kant te kiezen. Het plaatst betrokkenen, gebeurtenissen, beweringen en onbekendes op één situatiekaart. Analytics wil minder prijsfouten, sales wil sleutelklanten beschermen en beiden delen in feite één doel. Minerva voert vijf controles uit: bronafbakening, betrokkenen en gebeurtenissen, feiten versus aannames, optievergelijking en een kritische toetsing. Dit is geen mooier e-mailproza; het is een inspecteerbaar besluitvormingstraject. Bewijs is opgedeeld in drie lagen. Bekend: massaprijsstelling rekent sommige klanten te veel en andere te weinig. Aanname: dit is geen strijd tussen mens en algoritme. Onbekend: of afwijkingen betrouwbaar zijn en of klantverloop voortkomt uit prijs, service of concurrentie. Minerva selecteert slechts twee methoden. Een conflictenkaart laat zien dat de partijen worden beperkt door verschillende risico's, niet door tegengestelde doelen. Een oorzakenanalyse vindt de gedeelde voorwaarde: resultaten moeten toewijsbaar zijn. Zonder geloofwaardige kansen wordt een beslisboom bewust afgewezen. Het systeem identificeert drie manieren waarop het mis kan zijn: hoge afwijkingspercentages kunnen duiden op een slecht formulierontwerp; verloop kan voortkomen uit service of concurrentie; en een kleine pilot kan steekproefruis zijn. Als resultaten vóór de lancering niet kunnen worden toegewezen, is het advies om te pauzeren. Drie specialisten controleren het oordeel. Marcus herkadert het werkelijke besluit. Sofia modelleert de macht van de eerstelijn en toekomstige leermogelijkheden. Evelyn daagt bewijs en toezeggingen uit. Allen ondersteunen een pilot pas nadat aan de datavoorwaarden voor het verklaren van resultaten is voldaan. De bestuurder ziet twee uitvoerbare opties. De ene behoudt een eerstelijns veto met gestructureerde redenen. De andere werkt met parallelle groepen, wat vergelijking verbetert maar het steekproef- en klantrisico verhoogt. Elke optie toont winst, kosten en omkeerbaarheid. Minerva levert het oordeel, maar tekent niet namens de bestuurder. Hier beschermt de bestuurder klantrelaties terwijl eerstelijnservaring wordt omgezet in leerbare data. Het advies wordt pas een richtlijn na menselijke bevestiging. Na bevestiging maakt het systeem de vervolgactie aan: kies deze week één of twee productlijnen en niet-kritieke klanten met een aanvaardbaar verlooprisico, onder gezamenlijk eigenaarschap van de commercieel leider, pricing en regionale verkoop. Het besluit verschuift naar uitvoering en resultaatsrapportage. Dit is hoe Minerva Advisor verschilt van een generieke LLM-chat: het behoudt projectcontext, legt methodekeuze uit, toont waar het mis kan zitten, legt optiekosten bloot en volgt actieresultaten. Deze onafhankelijke onderwijssimulatie maakt gebruik van een officiële openbare casus en is geen aanbeveling van McKinsey of een klantresultaat.